Tilki Kuyruğuyla Ne Yapılır? Kayseri’de Bir Günün Hikâyesi
Bir Sabah, Bir Huzursuzluk
Kayseri’nin sabahlarına has o keskin soğuk, her zaman içimi ürpertir. Yılın her mevsiminde sabahları aynı keskinlikte, aynı soğuklukta başlar. Ama bugün, sabahı daha farklı hissettim. Havanın dondurucu etkisine rağmen içimi bir sıcaklık kaplamıştı, sanki bir şey olacak gibiydi. O sabah, aklımda bir düşünce vardı: Tilki kuyruğuyla ne yapılır? Bir çocuk gibi, merakla… Hani bazen, yaşadığın şehirde bir şeyler seni yakalar ve seni yavaşça götürür; işte o anı yaşıyordum.
Gün başlarken, Kayseri’nin o değişen havası içinde kendimi dışarı atıp bu tuhaf düşüncemi, belki de bir anlam arayışını, keşfetmeye karar verdim.
Kayseri Sokaklarında Bir Yürüyüş
Bazen Kayseri’nin sokaklarında yalnız yürümek, her şeyden kaçmak gibidir. İnsanın kafası bir sürü düşünceyle dolup taşarken, tek bir şeyin eksik olduğu hissi gelir: Bir şeyin tam olmadığı bir an vardır. İşte ben de o anlardan birindeydim. Yalnız başıma yürürken, bir anda hatırladım: Tilki kuyruğuyla ne yapılır?
Sokaklar sessizdi, insanlar aceleyle işlerine giderken, ben içimde bir keşif duygusuyla yürümeye devam ettim. Gözüm sürekli etrafımda; eski taş evler, Kızılırmak’a doğru akan rüzgar… Derin bir nefes aldım. O an, birinin de aynı soruyu kendine sorması gerekiyordu, sanki bir cevap verecekmişim gibi. Yani, bu sorunun cevabını bulduğumda, her şeyin farklı olacağını hissediyordum.
Tilki Kuyruğu ve Ben
Bir köşe başında bir grup çocuk, sokak arasında oynuyordu. Birinin elinde, sanki eski zamanlardan kalmış gibi, büyük bir tilki kuyruğu vardı. Hemen gözlerim onlara kaydı. Kuyruğun uzunluğu, şekli, dokusu bana o kadar tanıdık geldi ki… Sanki çocukluğumun rüzgârına dokunuyordu. O kuyruk, bir yandan soğuk bir Kayseri sabahını, diğer yandan geçmişin soğuk ve yalnız günlerini hatırlatıyordu.
Bir çocuğun bakışları, dünyadaki her şeyin anlamını değiştirebilir. O an tilki kuyruğuyla ne yapılır, diye soran bir çocuk bakışı gördüm. Çocuk, bir oyun oynuyordu, kuyruğu omzuna koymuş, etrafında dönerek başını giyiyor gibi bir hale getirmişti.
Bir an için, hayatımda bu kadar saf, bu kadar masum bir anlam taşımadığını düşündüm. Tilki kuyruğu, bir çocuğun hayal gücünde hayata tutunmuşken, ben neler düşünüyordum? Çocuk, o kadar neşeliydi ki… Birden her şeyin ne kadar basit olduğunu fark ettim. Hayat, bazen bu kadar basit olabilir, belki de olması gereken şey de buydu.
Kendini Buldum
Bir an için, Kayseri’nin kalabalık sokaklarında yalnız başıma yürürken tilki kuyruğuyla ne yapılır sorusu, her şeyin başlangıcı olmuştu. Bir yanda geçmişin hatıraları, bir yanda geleceğin kaygıları… Birden içimi bir huzur kapladı. O çocukların neşesini, o anı, o kuyrukla oynayışı gördüğümde, bir şeyin farkına vardım: Bu dünyada her şeyin bir yolu var, her şeyin bir anlamı var. Bazen anlamı ararken, bir tilki kuyruğu kadar basit bir şeyin bize ne kadar çok şey öğretebileceğini unuturuz.
Tilki Kuyruğuyla Ne Yapılır?
Gün sona ererken, sokaklar daha da sakinleşti. O kadar çok şey hissetmiştim ki, belki de her şeyin cevabını aramıyordum. O anın kendisi, tek başına yeterliydi. Bir çocuk gibi, hayal gücümü kullanarak sadece etrafı izlemek; bir kuyruk, bir gülümseme, bir yürüyüş… Belki de bu kadar basit şeyler hayatta bizim en çok ihtiyacımız olanlardır.
Bir tilki kuyruğuyla çok şey yapılır, belki de en çok yapılan şey, onu görmek ve anlamaktır. Bizler bazen çok karmaşık düşünüyoruz, oysa hayat bu kadar basit. Hayal kırıklığı, korku ve kaygılar içinde kaybolan bir genç için, belki de önemli olan tek şey, o kuyrukla oyun oynayan çocukları görmekti.
O an, Kayseri’de bir sokakta yürürken, kendimi buldum. Bir tilki kuyruğuyla yapılan şeylerin, hayatta ne kadar kıymetli olduğunu fark ettim. Kendi kendime “Belki de bazen sadece hayal kurmalıyız, gerisini hayat zaten getiriyor,” dedim.
Ve ben, o kuyruğu bir süre daha izledim.